บทที่ 8 8
เรนิตาเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย เพราะถึงจะคบหากันมาสองปี แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน แม้พายุจะเคยเอ่ยปากขอหญิงสาวตรงๆ แต่เธอก็ปฏิเสธ ด้วยเหตุผลว่ายังไม่พร้อม ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยบังคับขืนใจเธอเลย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ทั้งคู่ยังคบหากันมาจนถึงทุกวันนี้ สำหรับเธอพายุเป็นสุภาพบุรุษ
“วันนี้พี่มีเรื่องจะคุยกับเรย์นิดหน่อย”
พายุหันมามองหน้าเรนิตาด้วยสายตาจริงจังจนหญิงสาวไม่กล้าปฏิเสธ
“เรื่องอะไรคะ สีหน้าพี่พายุดูจริงจัง เข้าขั้นซีเรียส”
พายุเปิดประตูคอนโดฯ ของตนเองต้อนรับหญิงสาวที่เขาคุ้นเคย แม้เรนิตาจะไม่ค่อยได้มาที่นี่บ่อยๆ เนื่องด้วยทั้งคู่พยายามหลีกเลี่ยงสถานการณ์ใกล้ชิดกันสองต่อสองในที่แบบนี้ เพราะเขารู้ตัวดีว่าไม่สามารถหักห้ามใจได้หากต้องอยู่กับเรนิตาในห้อง และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ชายหนุ่มต้องการจะพูดเรื่องบางอย่างกับเธอ
“ตามสบายนะครับเรย์”
พายุพูดพร้อมกับเชิญให้หญิงสาวนั่งที่โซฟารับแขก ก่อนที่เขาจะหายไปหยิบแก้วน้ำออกมาบริการให้กับเธออย่างดี
“ขอบคุณค่ะ ไม่ได้มาที่นี่นาน ห้องพี่พายุดูเป็นระเบียบขึ้นนะคะ”
เรนิตาออกปากชมแฟนหนุ่ม เพราะก่อนหน้านี้ที่เคยมาที่นี่ เธอจำได้ว่าต้องช่วยชายหนุ่มเก็บห้อง แต่มาคราวนี้กลับสะอาดเรียบร้อยจนดูผิดหูผิดตา
“เอ่อ พี่จ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดถี่ขึ้นน่ะ” พายุนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบหญิงสาวออกมา
“จริงเหรอคะ ไม่เห็นเล่าให้เรย์ฟังเลย แต่ก็ดีแล้วค่ะ แล้วส่งยิ้มให้แฟนหนุ่มอย่างอ่อนหวานเหมือนที่เธอชอบทำ แต่คราวนี้กลับได้รับเพียงความนิ่งเฉยกลับมา
“ไปทำงานมาเป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม?” พายุทิ้งตัวลงข้างๆ ก่อนจะถามเรื่องงานของเรนิตา ราวกับเกริ่นก่อนเข้าเรื่องจริงจังที่เขาอยากจะพูดกับเธอ
“ก็ดีค่ะ เชียงใหม่อากาศดีมากค่ะ แต่เสียดายตื่นไม่ทันดูพระอาทิตย์ขึ้น ไว้ครั้งหน้า เราไปด้วยกันนะคะพี่พายุ” ตอนแรก เธอก็เสียดายที่ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ดอยม่อนแจ่ม แต่เมื่อมาคิดดีๆ ก็ดีเหมือนกัน จะได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นครั้งแรกกับคนรัก
“เอ่อ เรย์ พี่มีเรื่องอยากจะคุยกับเรย์ครับ”
พายุพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่คนฟังแอบใจหายไม่ได้ มันมีลางสังหรณ์แปลกๆ ตั้งแต่เจอหน้ากันในวันนี้แล้ว
“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่พายุ” เรนิตาถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเช่นกัน ตั้งแต่คบกับพายุมา เขาแทบไม่เคยนิ่งและทำน้ำเสียงจริงจังใส่เธอมากเท่านี้มาก่อน บ่งบอกให้รู้ว่าเรื่องที่คนรักจะพูดเป็นเรื่องจริงจังมาก
“คือ...พี่ขอโทษนะ” พายุถอนหายใจออกมา พยายามจะพูดในสิ่งที่เขาไม่อยากจะพูดมัน
“ขะ ขอโทษอะไรคะ เกิดอะไรขึ้นพี่พายุ” ดาราสาวเริ่มใจไม่ดีกับท่าทีของหนุ่มคนรัก
“พี่กำลังจะแต่งงาน”
พายุพูดพร้อมสบตาหญิงสาวตรงหน้า ขณะที่เธอได้แต่มองเขานิ่งๆ ราวกับทบทวนคำพูดเมื่อครู่นี้ ภายในใจเวลานี้มันเต้นระรัวไปหมด
‘กรี้ดด พี่พายุกำลังขอเราแต่งงาน’
‘เซอร์ไพร์สนักมาก’
“พี่พายุหมายความว่าไงคะ แต่งงาน? หมายถึง พี่ขอเรย์แต่งงานเหรอ8t?” หญิงสาวก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ เพราะเขาไม่เคยมีทีท่าหรือสิ่งใดบ่งบอกเป็นสัญญาณว่าจะพูดเรื่องแต่งงานมาก่อน
“เรย์ฟังพี่ก่อน…” เขาไม่อยากดับฝันของหญิงสาวแค่เห็นประกายตาคู่หวานก็รู้แล้วว่าเรนิตาจินตนาการผิดๆ ไปไกล แต่จำเป็นต้องพูดมันก่อนที่เธอจะเข้าใจผิดไปมากกว่านี้
“คะ?”
คราวนี้ เรนิตางงเข้าไปอีก แทนที่คนรักหนุ่มจะควักแหวนและคุกเข่าขอเธอแต่งงาน แต่กลับนิ่งเฉยเสียจนน่าสงสัย
“พี่กำลังจะแต่งงานกับคนอื่น ไม่ใช่ขอน้องเรย์แต่งงาน”
“อะไรนะคะ”
ราวกับมีมีดมาทิ่มแทงที่กลางใจของเรนิตา คำว่าแต่งงานกับคนอื่นทำให้เธอเกิดคำถามมากมายในใจว่า นี่คือเรื่องจริง หรือเรื่องตลก เรื่องที่แกล้งอำกันเล่นๆ แน่!
“พี่พายุกำลังจะล้อเรย์เล่นใช่ไหมคะ ไม่เอาน่า เรื่องแบบนี้ไม่ตลกเลยนะ มีรายการไหนตั้งกล้องแอบถ่ายเรย์อยู่ใช่ไหม สารภาพมาเถอะค่ะ”
ดาราสาวพยายามฝืนยิ้มออกไป ได้แต่ภาวนาให้เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่พายุแกล้งเธอเล่นเท่านั้น
“พี่พูดจริงเรย์ พี่จะแต่งงาน แต่กับคนอื่นไม่ใช่เรย์”
พายุตอบกลับนิ่งๆ ก่อนจะมองหน้าหญิงสาวอย่างจริงจัง แม้เขาจะรู้สึกผิดมากแค่ไหน แต่เรื่องนี้ เรนิตาต้องยอมรับความจริงให้ได้ เพราะส่วนหนึ่ง มันจากความผิดของเธอ!
“ทำไมคะ เกิดอะไรขึ้นคะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”
เรนิตายืนขึ้นด้วยความโมโห เพราะมั่นใจว่าที่ผ่านมาความรักของเธอกับพายุเป็นไปด้วยดีมาตลอด
“เรย์ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกครับ” พายุยืนขึ้นตามหญิงสาวพร้อมกับตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“พี่พายุพูดออกมาง่ายๆ แบบนั้นได้ยังไงคะ เราคบกันมาตั้งนาน จู่ๆ พี่มาบอกว่าจะแต่งงานกับคนอื่นทั้งที่เราก็รักกันดี พี่เอาเวลาไหนไปดูใจกับผู้หญิงคนนั้นเหรอคะ?” หญิงสาวไม่อาจห้ามน้ำตาของตนเองให้ไหลออกมาได้อีกต่อไป เธอทั้งเจ็บและจุกกับเรื่องที่เกิดขึ้น
